Tag Archives: ηθοποιοί

Τί έχει γίνει μετά το casting call

Hollywood Birds - The Actors

Από τότε που ανέβασα το Casting Call, δόξα τω θεώ, έχουμε σουξέ με τους ηθοποιούς.

Το Πικρό Τσάι βέβαια δεν είναι για τους faint hearted οπότε ακολουθώ την εξής διαδικασία.

  1. Μου ‘ρχεται το mail από τον ηθοποιό
  2. Απαντάω με ένα πλήρες actors’ briefing που εξηγεί τί είναι Το Πικρό Τσάι (απαραίτητο, γιατί εδώ καλά καλά εγώ δεν καταλαβαίνω τί είναι το ψηφιακό αφήγημα, όχι ο νέος) και τί χρειάζεται να κάνει ο ηθοποιός.
  3. Εφόσον ο ηθοποιός ενδιαφέρεται (και δεν είχε καταλάβει λάθος όσον αφορά το τί είναι Το Πικρό Τσάι, πού γυρίζεται, τί πρέπει να κάνει, που πρέπει να ζει κλπ) μου απαντάει.
  4. Ζητάω τίποτις παραδείγματα δουλειάς από όσους έχουν.
  5. Κανονίζουμε έναν καφέ.

Ο καφές τώρα είναι σημαντικός. Πρόσεξε γιατί.

Κατά τον Σεπτέμβριο μεριά θα κάνουμε τη συνάντηση όπου οι ηθοποιοί θα έρθουν να διαβάσουν για τους διάφορους ρόλους. Ας υποθέσουμε λοιπόν πως έρχεται κάποιος που τον προσκυνάω, τον αγαπάω, παθαίνω ταράκουλο και δε ζω χωρίς αυτόν/ αυτήν. Ας υποθέσουμε επίσης όμως ότι για διάφορους λόγους (ξερωγω είναι βεντέτα ή δεν έχει καταλάβει τί χρειαζόμαστε ακριβώς) τελικά είναι χειρότερο να τον έχουμε στην ομάδα γιατί είναι disruptive. Καήκαμε.

Εφόσον Το Πικρό Τσάι φτιάχνεται εθελοντικά, στον περιορισμένο ελεύθερο χρόνο όλων και με παράλληλα αφηγήματα να τρέχουν (Πρώτον το σίριαλ και Δεύτερον η δημιουργία του σίριαλ) αν ένας μας δημιουργεί πρόβλημα, μας χαλάει πάρα πολλά πράγματα. Γυρίσματα, δελτία τύπου, ανακοινώσεις, γενικά μετά θα τρέχουμε.

Θα μου πεις, με έναν καφέ θα τον καταλάβεις; Ε, με παραδείγματα δουλειάς, με βίντεο και με τα κουτσομπολιά της πιάτσας (ποτέ μην υποτιμάτε το ποιος σας ξέρεις και πόσους από αυτούς που σας ξέρουν μπορεί να ξέρω εγώ) πάνω κάτω ξέρεις.

Γιατί γίνεται όλο αυτό; Γιατί όλοι ανεξαιρέτως όσοι φτιάχνουμε Το Πικρό Τσάι τελικά το αγαπάμε πολύ. Δεν είμαι μόνο εγώ η τρελή. Οι ηθοποιοί με τους οποίους έχουμε κλείσει ήδη και αυτοί με τους οποίους είμαστε στις συζητήσεις ακόμα επιμένουν να έχουμε στην παραγωγή ανθρώπους που να είναι ευχάριστοι, να το πιστεύουν και να είναι εκπαιδευμένοι στην τέχνη. Μη με ρωτάς γιατί, δεν τους χαλάω χατίρια.

Εκεί όμως που πραγματικά τους θαυμάζω τους ηθοποιούς μας είναι στη γεναιότητα τους. Γιατί το να κάνουν έναν μονόλογο το καταλαβαίνω. Δουλειά τους είναι, αγαπάνε την ιδέα και το κείμενο και θέλουν. Έλα μου όμως που η συμμετοχή στο Πικρό Τσάι ισούται και με άλλες καφρίλες! Δελτία Τύπου, συνεντεύξεις για το ρόλο τους και τέτοια. Ο (alleged) έρωτας του Καβακιώτη με την Ασημίδα δεν είναι τίποτα μπροστά στα σκάνδαλα που ετοιμάζονται.

Τους τα λέω, τους ειδοποιώ, τους τα έχω στείλει και γραπτά. Και λένε πάλι ναι ρε! Είναι να μην τα αγαπάω τα μανάρια μου;

 

Ναι ρε, κάνουμε σοβαρό casting call!

Εντάξει, η αλήθεια είναι ότι με την ανάρτηση που ανέβασα στο Πικρό Τσάι ο κόσμος μπορεί να μπερδεύεται.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να στέλνουν ένα πρώτο μήνυμα στο info@pikro-tsai.gr με τίτλο “Θα πιω το τσάι το πικρό γιατί είμαι ηθοποιό”. Μην στείλετε βιογραφικό ή φωτογραφία, αλλά σημειώστε το ονοματεπώνυμο σας και τον τόπο διαμονής σας. Θα επικοινωνήσουμε μαζί σας για τα περαιτέρω.

Σας ενημερώνω λοιπόν ότι όντως χρειάζονται ηθοποιοί.

Εφόσον είμαστε όλοι εθελοντές χρειαζόμαστε και εθελοντές ηθοποιούς. Το λέω από τώρα μη και με παρεξηγήσει κανείς και τρέχουμε.

Επίσης θέλουμε ανθρώπους που

  • ζούνε στο Λονδίνο (δεν έχουμε λεφτά για εισιτήρια)
  • ξέρουν Ελληνικά και Αγγλικά
  • θα διαβάσουν το actors’ briefing που θα τους στείλω και θα συμφωνήσουν (υπογράφεται με αίμα)

Ο κάθε ηθοποιός θα κάνει το πολύ 3-4 μονολόγους και διαλόγους, όλοι από 2 μέχρι το πολύ 5 λεπτά. Βολευόμαστε και με εργαζόμενους, όλοι εργαζόμενοι είμαστε και τα γυρίσματα τρέχουν τις ελεύθερες (εδώ γελάμε) ώρες μας.

Στείλτε το στους φίλους σας. Αγαπήστε μας.

Όποιος ενδιαφέρεται, στέλνει μήνυμα στο info@pikro-tsai.gr

 

Ρε, μήπως εκεί που λέω για τον Αλεξάντερ Πέιν το παράκανα;

Όχι εντάξει, μη σε ανησυχεί, βγήκαν όλα πολύ φυσικά στο βίντεο

Από μόνη μου, ξαφνικά με παρέα

site-header-03
Άκου να δεις τη μεγάλη διαφορά με Το Πικρό Τσάι της Ξενιτιάς.

Δεν είναι η πρώτη φορά που φτιάχνω online content. Αφήνουμε το blog μου στην άκρη και πάμε ας πούμε στο Digital Scullery, το food blog. Ξεκίνησε με τα βίντεο συνταγών κυρίως, μετράει περισσότερο για content ας πούμε.

Το Digital Scullery είναι από τα αγαπημένα μου projects γιατί παίρνω ιδέες από online φίλους συνέχεια. Πέρα από συνταγές και τέτοια (που είναι το αναμενόμενο) έχω πάρει και πολλές συμβουλές για τεχνικά πράγματα όπως η κάμερα, ο φωτισμός, η φωτογραφία. Είναι δηλαδή κάποιος φωτογράφος, σου στέλνει μια ιδέα (“δεν το κάνεις καλά αυτό, προσπάθησε το τάδε”) και βελτιώνεται το content σου συνεχώς. Παρόλα αυτά όλοι οι καλοί αυτοί άνθρωποι με βοηθάνε στο backstage και το αποτέλεσμα της δικής τους δουλειάς (θεωρώ ότι κάνουν δουλειά όταν με βοηθάνε) βγαίνει στο video το δικό μου.

Η μεγάλη διαφορά με Το Πικρό Τσάι της Ξενιτιάς είναι ότι όποιος θέλει να βοηθήσει, η δουλειά του βγαίνει αυτούσια – μπλεγμένη φυσικά μέσα στο narrative που στήνω.

Όλη αυτή η βοήθεια ουσιαστικά σημαίνει ότι το Πικρό Τσάι το στήνουμε όλοι μαζί. Εντάξει, δεν ξεκινάμε την επανάσταση, δεν προσπαθώ να πω ότι θεραπεύσαμε τον καρκίνο. Το μόνο που λέω είναι ότι από εκεί που καθόμουν σε έναν υπολογιστή (ή έστω σε μία κουζίνα με μια κάμερα στημένη) μόνη μου, τώρα κάνω πράγματα με παρέα. Ήταν πολύ όμορφο που τη Δευτέρα βρεθήκαμε με τον Κωνσταντίνο και τον Κωστή και τραβήξαμε βίντεο όλοι μαζί για Το Πικρό Τσάι, που γελάσαμε, κατεβάσαμε ιδέες. Και τις πήρα μετά και τις συζήτησα με δυο τρεις φίλους online για να τις κάνουμε ακόμα καλύτερες.

Αγαπάω το αποτέλεσμα που βγαίνει, αν μη τί άλλο έχουμε γελάσει πάρα πολύ. Αλλά κυρίως είναι πολύ ξεχωριστή αυτή η αίσθηση, ότι από μια παλαβή ιδέα βρισκόμαστε και φτιάχνουμε πράγματα μαζί.

Όπως λέει και η Ασημίδα Κουτσηίδου (μεγάλη η χάρη της), σας ευχαριστώ για τη στήριξη σας. ;-)

Ο Κωνσταντίνος κι εγώ

Ο Κωνσταντίνος κι εγω συζητάμε #ToPikroTsai - να δεις τι σου χω για μετα.

Είναι να μην ξέρεις τους σωστούς ανθρώπους ρε παιδί μου.

Με το Πικρό Τσάι υπάρχουν διάφορα πράγματα που θέλω να κάνω. Όσο όμως μου δίνουν ιδέες ή κάνουν πράγματα οι φίλοι (και οι άγνωστοι) ξεπηδάνε και νέες ανάγκες.

Παράδειγμα:

Οι Niavent ηχογραφούν αυτή την Πέμπτη το τραγούδι των τίτλων (στίχοι δικοί μου, μουσική Niavent). Από τη στιγμή που θα έχουμε τραγούδι δεν θα πρέπει να έχουμε και βίντεο κλιπ; Ναι, αλλά ποιος θα παίξει στο βίντεο κλιπ, που θα πρέπει να είναι κάποιος που να κάνει τον Αλέξανδρο Γατσαμπέα, αλλά αρκετά παλαβός έτσι ώστε να ξαναγίνει Αλέξανδρος για οποιεσδήποτε μελλοντικές ανάγκες; Μόνο ένας ηθοποιός μπορεί να το κάνει. Άντε τώρα να βρεις ηθοποιό να θέλει να κάνει Το Πικρό Τσάι.

Εκτός κι αν γνωρίζεις – τυχαίο παράδειγμα – κάποιον ηθοποιό στο Λονδίνο, που είναι συμμαθητής σου από το Δημοτικό (don’t ask) και θέλει σοβαρά να είναι ο Γατσαμπέας χωρίς να χρειαστεί να του απαγάγεις το πρώτο του παιδί για leverage.

kavakiotis_in

Πήγαμε για έναν καφέ χτες με τον Κωνσταντίνο, συζητήσαμε τί θα κάνουμε, πώς, πέσαμε κάτω από τα γέλια – γενικά ρε, προβλέπεται χαμός.

Το τσακώσαμε που λες το παιδί – τώρα θα κανονίσουμε και τα γυρίσματα.

Ο πρωταγωνισταράς

Προσπαθώ να πείσω φίλο ηθοποιό να τον τραβήξουμε δραματικό βίντεο στο Λονδίνο ως Αλέξανδρο.

Δεν ξέρω τί να του τάξω για να πει το “ναι”. Τα ροξάκια μάλλον δε φτάνουν ε;