Monthly Archives: July 2014

Wanted: Web designer/ Web developer για Το Πικρό Τσάι της Ξενιτιάς

help_wanted

Αγαπητά μου παιδιά.

Τώρα που προχωράμε με το Πικρό Τσάι της Ξενιτιάς (το casting πάει σούπερ) πρέπει να ετοιμάσουμε και το πώς θα παρουσιάζονται τα επεισόδια.

Ιδέες έχω. Πλην όμως θέλω έναν ειδικό που να έχει τις δικές του ιδέες (we trust the professionals) και να αγαπάει Το Πικρό Τσάι της Ξενιτιάς.

Ψάχνουμε λοιπόν web designer ή/ και web developer (ή και δύο αν είστε φίλοι και μπορείτε να δουλέψετε μαζί) που να έχει χρόνο και να θέλει να δουλέψει εθελοντικά για Το Πικρό Τσάι της Ξενιτιάς όπως κάνουμε όλοι (δεν βγάζουμε λεφτά. Δίνουμε λεφτά. Ο πόνος είναι μεγάλος).

Θα πρέπει να δουλέψετε/ συζητήσετε και με τον CoZatS που έχει φτιάξει κατά κύριο λόγο το visual identity του Πικρού Τσαγιού. (Πώς τα λέω έτσι ρε παιδί μου).

Θυμίζω ότι Το Πικρό Τσάι είναι digital narrative οπότε θέλουμε έναν άνθρωπο που του αρέσει η ιδέα να βοηθήσει σε κάτι τέτοιο. Ιδανικά, θέλουμε κάποιον που να καταλαβαίνει από παρουσίαση multimedia υλικού, από storytelling online και διάφορα τέτοια. 

Λεπτομέρειες και απαντήσεις στις συχνές ερωτήσεις για Το Πικρό Τσάι έχουμε εδώ.

Για τα περαιτέρω e-mail στο Info@pikro-tsai.gr, ιδανικά με link στο portfolio σας.

Ευχαριστώ,

Σοφία

Ναι ρε, κάνουμε σοβαρό casting call!

Εντάξει, η αλήθεια είναι ότι με την ανάρτηση που ανέβασα στο Πικρό Τσάι ο κόσμος μπορεί να μπερδεύεται.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να στέλνουν ένα πρώτο μήνυμα στο info@pikro-tsai.gr με τίτλο “Θα πιω το τσάι το πικρό γιατί είμαι ηθοποιό”. Μην στείλετε βιογραφικό ή φωτογραφία, αλλά σημειώστε το ονοματεπώνυμο σας και τον τόπο διαμονής σας. Θα επικοινωνήσουμε μαζί σας για τα περαιτέρω.

Σας ενημερώνω λοιπόν ότι όντως χρειάζονται ηθοποιοί.

Εφόσον είμαστε όλοι εθελοντές χρειαζόμαστε και εθελοντές ηθοποιούς. Το λέω από τώρα μη και με παρεξηγήσει κανείς και τρέχουμε.

Επίσης θέλουμε ανθρώπους που

  • ζούνε στο Λονδίνο (δεν έχουμε λεφτά για εισιτήρια)
  • ξέρουν Ελληνικά και Αγγλικά
  • θα διαβάσουν το actors’ briefing που θα τους στείλω και θα συμφωνήσουν (υπογράφεται με αίμα)

Ο κάθε ηθοποιός θα κάνει το πολύ 3-4 μονολόγους και διαλόγους, όλοι από 2 μέχρι το πολύ 5 λεπτά. Βολευόμαστε και με εργαζόμενους, όλοι εργαζόμενοι είμαστε και τα γυρίσματα τρέχουν τις ελεύθερες (εδώ γελάμε) ώρες μας.

Στείλτε το στους φίλους σας. Αγαπήστε μας.

Όποιος ενδιαφέρεται, στέλνει μήνυμα στο info@pikro-tsai.gr

 

Πώς τσακώνω τις ιδέες σου και γράφω τέρατα

Ο WOManizer ZERO έστειλε το εξής: 

Ο Ελλην που οπου πάει βλέπει ρατσισμόν.

Δεν βρηκες σπίτι (επειδή δεν είχες τα κατάλληλα χαρτιά;) Είναι επειδή οι ρατσιστές δεν δίνουν σπίτια σε Ελληνες.

Δεν ξέρουν πως Η ΕΛΛΑΣ είναι μέλος της Ε.Ε.; Αποκλείεται να μην τους ενδιαφέρει μια τέτοια χώρα, μας υποτιμούν ρατσιστικά.

Δεν σε πέρασε ο καθηγητής στην εργασία σου στο πανεπιστήμιο; Δεν παίζει κανένα ρόλο πως δεν δέχτηκε ούτε του άγγλου, εκανε διακρίσεις εναντίων σου επειδή είσαι Ελλην.

Δεν τους αρέσουν τα αγγλικά φαγητά; Απλούστατα είναι ανθελληνισμός.

Εφαγες πρόστιμο γιατί δεν πλήρωσες το TV Licence? Σε στοχοποίησαν επειδή είσαι Ελλην.

Σε ταϊσανε τα καλύτερα -αγγλικά και μη- φαγητά και δεν σου άρεσαν; Σε ταϊζουν σκουπίδια γιατί αντιπαθούν τους Ελληνες.

Την έπεσες στην κόρη του και ο μπαμπάς δεν σε θέλει; Εμ , βέβαια, αφού δεν συμπαθεί τους Ελληνες.

Ε εγώ λοιπόν πήγα και έγραψα εκ μέρους της Ασημίδας Κουτσηίδου την τιτανοτεράστια ανάρτηση: Τί μου είπαν τα πονεμένα Ελληνόπουλα της Προσφυγιάς

Στείλε κι εσύ ιδέες άμα θες, θα σου γράψω κι εσένα τέρατα.

Καταιγισμός τίτλων από την Αικατερίνη (την Πρωτότοκη)

Μόνο Πικαντίλι          μου μπήκαν κάτι ψύλλοι
                                        εκεί γίναμε θρύλοι
                                        μου κράταγες μαντήλι
                                        με έκανες ρεζίλι
                                        είδα μια πρώην φίλη

Κι εκεί στο  Κάμντεν Τάουν      έπαθα μπρεικντάουν
                                                μου είπες να καλμ ντάουν

Για λαντς στο Μπείκερ στριτ         στράβωσα με ένα μπιτ
                                                     μου είπες έι ψιτ

Το ζούμε Κόβεντ Γκάρντεν                το ζούμε άβαν γκάρντεν

Μια μέρα στο Όξφορντ Σέρκους    τα ερείπια ενός ζεύγους
                                                        συντρίμμια ενός πένθους
                                                         μας άφησε όλους σέκους
Και μες στο Κένσινγκτόν         το τσάι των αστών
                                                        τα χνώτα εραστών
                                                       σημάδια των δραστών

Προχθές στο Μάρμπλ Άρτς         αρχίσαμε το ματς
                                                       παίζαμε πάλι κατς

Τότε στο Γουότερλου     πήγα καλού-κακού
                                        έγινα ζουμπουρλού
                                        πήγαμε αλλού γυαλού
                                        του είπα του δειλού

Κάποτε στη Βικτώρια     με έφτασες στα όρια
                                        τραβάγαμε τα ζόρια

Εντάξει, την αγαπώ.

Στείλε κι εσύ τίτλους.